Fantastische ervaring

Ik wilde al heel lang een keer parachutespringen. Samen met Peter mijn instructeur was het een fantastische ervaring. Heel erg blij dat ik dit heb gedaan.

Jullie slogan klopt niet (deel 2 van 2)

Ondertussen maakten Nonu met hoofdcamera en Ricardo met pol****era beelden. En ik? Het Grote Genieten klinkt niet toereikend... WAUW! Het moment dat de parachute openging was het minst prettig. De schok die ik voelde was niet aangenaam, maar ondertussen moest ik erg lachen om de capriolen van Nonu om op zijn rug onder ons te hangen zodat hij mijn 'afscheid' kon filmen. Nadat hij en Ricardo een heuse highfive deden, trouwens. Stelletje gezellige uitslovers! Maar het is ze gelukt, ze maakten grote indruk op mij. Zodra we aan de parachute hingen was het sprookjesachtig. We praatten en Ricardo haalde kunstjes uit. Hij liet ons veel rondjes draaien wat een leuk gevoel gaf maar ook een negatieve kant had; we zakten opeens veel te snel naar mijn zin. Voor ik er erg in had, was daar de grond al en moest ik mijn benen in een hoek houden, zodat de landing goed zou gaan. Op de grond werd ik opgewacht door Nonu, die de landing filmde. Hij vroeg of ik het naar mijn zin had gehad en wat mijn favoriete deel was. Eerlijk? dat wist ik niet te zeggen. Mijn antwoord was: "everything!" En dat is echt zo. Ik vond de hele belevenis precies dat; een geweldige ervaring. Het instappen in 't vliegtuig, het achterstevoren vliegen, het uitzicht vanuit het vliegtuig, de grappen die Ricardo uithaalde, de sprong uit het vliegtuig, de weidsheid van de omgeving, de vrije val, het hangen aan de chute, en de landing. Álles, maar dan ook echt álles was gaaf. Het enige nadeel? Het was veel te kort! Dus mijn story? Ik wil weer! Ik ben blij dat ik heb gekozen voor de sprong mét de beelden. Want de tijd vloog (net als ik...) en ik genoot intens, maar het is zó voorbij en nu kan ik nog eens zien wat ik heb ervaren. Binnenkort wil ik naar het gemeentehuis. Mijn tweede naam is Adriana. Ik twijfel nog, ga ik die veranderen in Adrenaline? Of in Adrianaline? Of Adrialine? Want dit móet vastgelegd worden. Dank voor een onvergetelijke ervaring! x Nicole

jullie slogan klopt niet! (Deel 1 van 2)

No guts no glory - No fear no story…??? Ik had géén last van fear! Maar wát een story heb ik. Het was waanzinnig! Ik voelde me veilig met Ricardo (dus echt no fear!) en kan alleen zeggen dat het te snel afliep. Ik kwam op jullie site vanwege research voor mijn boek. Een van mijn hoofdpersonen gaat op Texel parachutespringen; doet een opfriscursus. Vertelt later wat er gebeurde boven het gave Waddeneiland en daarbij gebruikte ik termen die ik op jullie site tegenkwam. Het leek me slim dat hoofdstuk te laten checken door professionals. Ik sprak Rob; hij was behulpzaam en vroeg of ik ooit sprong. Helaas... nee. Ik wilde altijd wel, maar ... Hij gaf me aan bij twijfel: DÓÉN! Het zaadje ontkiemde. Geplant was het al (al heel lang, waarom anders zou ik mijn personage laten parachutespringen?), maar het nam steeds betere vormen aan. Ik besloot gewoon de stoute (dichte) schoenen aan te trekken en boekte een tandemsprong om kennis te maken met deze ultieme hobby. En zo stapte ik op 22 april in het vliegtuig met Ricardo en Nonu. Ik was totaal niet bang. Had er enorme zin in. Het was ongelooflijk om te ervaren waarover ik zolang droomde. Het vliegtuig klom razendsnel naar hoogte en Ricardo sjorde mij aan hem. Ik genoot van het heldere uitzicht; zag Vlieland en Terschelling. Ik voelde me vooral Zen. Ik had er zoveel zin in. Het kwam geen moment in mij op dat het misschien tegennatuurlijk is om uit een bewegend vliegtuig te 'stappen', het leek me gewoonweg gaaf. Het enige ongemakkelijke was het als een omgekeerde banaan het vliegtuig uit te gaan (als allerlaatste.... op 13 duizend foot!). Als ze mij dat niet geïnstrueerd hadden, was ik head down gegaan, denk ik. De vrije val? Wauw! De herrie van de wind maakte me duidelijk dat we mega hard naar beneden stortten (zoals wanneer je op de snelweg met je raampje open rijdt, maar dan nog een graadje anders), maar ik genoot vooral van wat ik zag en van het vrije gevoel wat over me kwam. Dat overrompelde me, maar was niet bang!

Helemaal te gek, ik kom zeker weer!

Een heel geweldige en relaxte sprong. Maarten de parachutist was ook echt super aardig en liet me echt op mijn gemak voelen. I’ll be back.